Volgens het recent verschenen boek Jonge boodschappers van vredestroubadour James Twyman bestaat er op aarde een groep helderziende kinderen met een speciale boodschap voor de mensheid. Ze zijn onderling verbonden door een bewustzijnsnet van liefde. Het komt er volgens hen op aan net te doen alsof we al verlicht zijn. Dan laten we angst achter ons en kiezen voor een wereld van liefde.

Volgens het recent verschenen boek Jonge boodschappers van vredestroubadour James Twyman bestaat er op aarde een groep helderziende kinderen met een speciale boodschap voor de mensheid. Ze zijn onderling verbonden door een bewustzijnsnet van liefde. Het komt er volgens hen op aan net te doen alsof we al verlicht zijn. Dan laten we angst achter ons en kiezen voor een wereld van liefde.

In 1994 zette gitarist James Twyman een twaalftal vredesgebeden op muziek en begon hij met dit vredesconcert plekken op de wereldbol te bezoeken die door etnisch en religieus geweld werden geteisterd. Zo belandde hij in 1995 in voormalig Joegoslavië. In Afgezant van het Licht beschrijft hij hoe hij daarbij in contact kwam met een spirituele groepering die zich de ‘Afgezanten van het Licht’ noemden. Zij verbleven in de bergen van Bosnië en beoefenden met behulp van een twaalfspakig wiel een vorm van meditatie die naar hun eigen zeggen de wereld in stand hield. Twyman aanvaardde het als zijn opdracht om het werk van de Afgezanten te onthullen. Korte tijd later hief de groepering zichzelf op.
Twee jaar later keerde Twyman terug naar voormalig Joegoslavië en had hij verschillende ontmoetingen met moeder Maria. Zij presenteerde zich aan hem als een jonge, aantrekkelijke vrouw in een bruin suède jack, een spijkerbroek en leren laarzen. Zoals Twyman in Het geheim van de geliefde discipel vertelt, kondigde zij hem een tijdperk aan waarin de ‘vrouwelijke Christus,’ de vrouwelijke energie van vrede en mededogen, zou terugkeren in de wereld: ‘De tijd is nu gekomen. Daarom is de rol van Afgezant op jou overgegaan, en op hen die met jou zijn. Het is de tijd van de wederkomst van de vrouwelijke Christus, het mededogen van God dat altijd in de wereld aanwezig geweest is maar sluimerde onder de deken van de illusie.’
Is dit allemaal waar? In de boeken van Twyman lijken fictie en werkelijkheid voortdurend door elkaar te lopen. Zelf is hij echter van mening dat alles wat hij vertelt, gebaseerd is op wat hij zelf heeft meegemaakt. In Bosnië heeft een leermeester van de Afgezanten hem duidelijk gemaakt dat het zijn taak is om de wereld van angst naar liefde te leiden: ‘Het is jouw taak de mensen te helpen de ware betekenis van vrede te begrijpen, opdat ze de liefde kunnen verkiezen boven de angst.’
Duistere krachten proberen met een zekere regelmaat te verhinderen dat Twyman zijn missie voltooit. Dit element speelt opnieuw een rol in het zojuist verschenen Jonge boodschappers. Daarin beschrijft Twyman zijn speurtocht naar helderziende kinderen, de zogeheten ‘Kinderen van Oz’. Zij worden door priesters in een klooster in Bulgarije verborgen gehouden, opdat de Bulgaarse overheid hen niet voor spionage-doeleinden kan misbruiken.
Twyman is zelf paranormaal begaafd geworden door zijn contact met een zekere Marco. Aanvankelijk heeft hij het niet door, totdat hij op een goede dag ontdekt dat hij evenals Uri Geller lepeltjes kan buigen. In Bulgarije hoopt Twyman Marco opnieuw te ontmoeten. Hij wordt dan voortdurend achtervolgd door louche figuren die graag van hem willen weten waar de helderziende kinderen zich ophouden. Gaandeweg ga je twijfelen aan het waarheidsgehalte van de vertelling, maar de ontmoeting met de helderziende kinderen zelf is door Twyman heel inspirerend beschreven. En daar hij dezer dagen geld aan het inzamelen is voor een film over de ‘Kinderen van Oz’ moeten we wel aannemen dat zij daadwerkelijk bestaan en een schakel vormen in het proces van spiritueel ontwaken waarin Twyman zelf een centrale rol speelt.

Volgens Jonge boodschappers zijn de helderziende kinderen naar de aarde gekomen om ons hart te openen. Zij staan langs telepathische weg in contact met elkaar en beschouwen zichzelf als ‘Afgezanten van Liefde’. Een van hen is Anna, een meisje van twaalf jaar. Twyman vraagt haar naar het net of web van bewustzijn dat de kinderen gezamenlijk op aarde aan het opbouwen zijn. Anna antwoordt:
‘De kinderen maken niet echt iets, weet je. Het net is er al... Het web is liefde. Dat heb ik hier in het klooster geleerd. Liefde is overal, want het is het enige wat echt is. Maar het net moet wel sterker gemaakt worden door de mensen en dat gebeurt als ze eraan denken. Dus dat is wat de kinderen hier moeten doen, aan het net van liefde denken en het sterk maken.’
Deze versterking kan volgens Anna op de volgende wijze plaats vinden: ‘De kinderen vragen de mensen op de wereld om zich te gedragen alsof ze al Afgezanten van Liefde zijn… om te leven alsof het al waar is… De vraag is, of je er klaar voor bent om je te gedragen alsof God van je houdt. De mensen denken dat God niet van hen houdt, en dus gedragen ze zich daarnaar. Daarom is de wereld nu zoals die is. Ze zeggen met hun mond dat God bestaat en van ze houdt als een moeder of een vader, maar in hun hart geloven ze dat niet.
Maar wat zou er gebeuren als ze het echt geloofden? Dan zou de liefde om hen heen steeds groter worden en andere mensen aanraken, en iedereen zou geheeld worden. Zo simpel is het. De vraag heeft er dus alleen mee te maken of de mensen willen accepteren wat al waar is.’

Een ander ‘Kind van Oz’ wordt door Twyman Sonja genoemd. Zij is nog maar een jaar of zeven. Broeder Matthias, die als tolk de gesprekken leidt, is van mening dat zij echt uniek is. Haar helderziende vermogens zijn sterker ontwikkeld dan bij de andere kinderen: ‘Misschien is dit omdat haar hart maar op één ding gericht is… liefde. Ik heb nog nooit een kind ontmoet met zoveel compassie, met zo’n openheid, met zo’n groot hart. Ik denk dat je van jullie ontmoeting zult genieten.’ Twyman vraagt Sonja wat liefde is. Zij lacht en legt uit dat liefde niets met woorden te maken heeft. ‘Hoe kunnen we liefde dan begrijpen?’ Sonja antwoordt na enig aandringen:
‘Ik vertel je wat ik weet. Als je je hart geopend hebt, ik bedoel ECHT geopend, dan stopt het denken met proberen de liefde uit te leggen en gaat de mond zo’n beetje vanzelf dicht. Ik denk… dat je dan liefde wordt, en dat maakt het verschil. Je kunt niet ervaren wat je bent zonder dat je een spiegel hebt. Dus, als je liefde wordt, raad eens wat de spiegel is waarin je jezelf ziet?’
‘Ik weet het niet.’
‘Jawel, je weet het wel... dat kan ik voelen.’ Sonja glimlacht naar Twyman en deze voelt onmiddellijk wat ze bedoelt: ‘Iedereen die we tegenkomen. Iedere persoon met wie we in contact komen is de spiegel die ons liefde laat zien en voelen.’

Wanneer Twyman weer in de Verenigde Staten is teruggekeerd, ontvangt hij langs telepathische weg boodschappen van de 10-jarige Thomas, een van de vier helderziende kinderen die hij in het Bulgaarse klooster heeft geïnterviewd. Twyman besluit deze boodschappen via internet te verspreiden. Een aantal van die boodschappen zijn terug te vinden in de epiloog van Jonge boodschappers. Hieruit valt op te maken dat de ‘Kinderen van Oz’ zelf het gevoel hebben dat zij hier op de aarde zijn om de mensheid te helpen bij een grote verschuiving in bewustzijn.
Bij die verschuiving speelt het bewustzijnsnet waarover Anna heeft gesproken een grote rol. Het blijkt dat niet alleen de Kinderen van Oz, maar ook walvissen en dolfijnen met het net in verbinding staan. Het net is inmiddels geactiveerd en gedraagt zich als de machtige stroom van een rivier. We kunnen ertegen ingaan of we laten ons erdoor meevoeren. Daarom liggen er nu voor ons twee mogelijkheden in het verschiet. Als we ons mee laten voeren door de stroom, dan zal ons bewustzijn op één lijn komen met dat van dolfijnen en walvissen. Als we ons verzetten tegen de energie van het net van bewustzijn, dan komen we in een wereld terecht die deze dieren juist zal afschrikken. Zo merkte Thomas een jaar terug op:
‘Als je de komende twee jaar berichten hoort over ongebruikelijke gebeurtenissen in de oceaan, van hele scholen dolfijnen die bijeenkomen in dichtbevolkte stedelijke gebieden (in de oceaan bij grote steden, dus) of walvissen die zoiets doen, weet dan dat jullie liefde verkozen hebben boven angst. Maar als jullie wetenschappers gaan melden dat ze niet meer op de gebruikelijke plaatsen samenkomen en zich terugtrekken in ontoegankelijke gebieden, ver weg van de mens, weet dan jullie dat de keuze anders uitgevallen is.’

Deze voorspelling past geheel in het wereldbeeld van new age. Volgens dit wereldbeeld hebben dolfijnen en walvissen een hoger bewustzijn dan de mens. Dolfijnen zouden opereren op de frequentie van liefde, terwijl walvissen de archivarissen van het leven op aarde zouden zijn. Maar Twyman zelf is geen vertegenwoordiger van new age. Hij is heel verbaasd van Thomas te vernemen dat deze zeedieren de vroedvrouwen zijn bij onze geboorte in een nieuwe wereld. Intuïtief schijnen we dat echter wel te weten. In ieder geval besteedt het Jeugdjournaal altijd aandacht aan walvissen die om onbekende reden massaal ergens op een kust aanspoelen. Altijd staan er mensen klaar om de dieren weer terug de oceaan op te sturen. Maar de hulp komt ook wel eens te laat.
Ernstiger is, dat het Low Frequency Active (LFA)-sonarsysteem van de Amerikaanse marine de oceanen dreigt te vervuilen met oorverdovende geluiden. De bedoeling van het systeem is, tijdig vijandelijke onderzeeboten te kunnen opsporen. Maar de echte slachtoffers zijn de walvissen en de dolfijnen. Uit angst voor ons eigen opstijgen naar een nieuwe wereld proberen we hen volgens Thomas onschadelijk te maken: ‘Het is hun rol ons te assisteren, als stille getuigen van het grootste ontwaken sinds het begin van de wereld. Het opstijgen is begonnen, en ze zijn hier om jullie te vergezellen. Misschien zie je nu in waarom jullie ze proberen te vernietigen.’

Wie de boodschappen van Thomas serieus neemt, moet wel tot de conclusie komen dat het opstijgen begonnen is: we zullen de wereld gaan zien zoals God die ziet, we gaan over van de toestand van blindheid naar die van helderziendheid. In dit proces is het van cruciaal belang welke keuze wijzelf maken. Kiezen we voor angst of voor liefde? In het eerste geval zullen de walvissen en dolfijnen zich van ons afkeren. We hebben dan een moeilijke weg van verandering gekozen.
In het tweede geval kunnen dezelfde dieren de hun toebedeelde rol vervullen en ons de informatie teruggeven die in hun cellen ligt opgeslagen. We zullen kennis van een hogere orde ontvangen. De weg van verandering zal dan vredig zijn. In beide gevallen staat de uitkomst vast: we gaan naar een wereld van liefde toe.
Zoals alle boeken van Twyman biedt ook Jonge boodschappers hoop op een meer vreedzame wereld. Het reikt daartoe gereedschap aan om zelf aan de slag te gaan. Als hij inderdaad degene is die hij voorwendt te zijn, dan beleven we momenteel de geboorteweeën van een nieuwe wereld. We weten dan ook wie we als verloskundige kunnen aanspreken. Zo kreeg James Twyman in Bosnië te horen: ‘De werkelijkheid staat op het punt de werkelijkheid te baren, en daarom ben je hier, om de werkelijkheid door het geboortekanaal te helpen.’

Herbert van Erkelens

James F. Twyman, Jonge boodschappers. Uitgave De Boekerij/Forum. Prijs 16,95 euro.

TWYMAN OP HET INTERNET

Wie meegaat in Twymans denk- en belevingswereld en een aansluiting op internet heeft, hoeft zich geen moment te vervelen. De avonturen en de daaruit voortvloeiende internetcursussen volgen elkaar in rap tempo op. Het voorlopige hoogtepunt is een internetcursus van 33 lessen waarin het twaalfspakige wiel van de Afgezanten van het Licht centraal staat. Twyman ontving de inspiratie voor deze cursus in Qumran aan de Dode Zee, zegt hij. Ooit heeft hier een gemeenschap van de Essenen geleefd. In de buurt van Qumran is een bron met warm mineraal water. Daarin rustte Twyman uit, terwijl hij nadacht hoe hij de volgende cursus, getiteld De kunst van het spiritueel vredestichten, vorm kon geven. Tot zijn verrassing kwam het antwoord in een visioen of imaginatie. Eerst voelde hij dat alle helderziende kinderen met wie hij de afgelopen maanden had gewerkt als één geest naar hem toekwamen met één enkele zin die door zijn hoofd bleef spoken: ‘Nu kunnen we beginnen.’ De boodschappen die deze kinderen aan Twyman hadden doorgegeven waren enkel de warming up geweest. Het eigenlijk werk zou pas nu beginnen: ‘Daarop had ik een beeld van een groep kinderen die mij naar een man leidde die tegen een boom geleund zat. Toen ik naderbij kwam, kon ik voelen dat er golven van liefde uit deze man stroomden, en ik wilde alleen maar dichtbij hem zijn. Toen zag ik zijn gezicht. Het was Jeshoea (de naam van Jezus in het Aramees), de echte, in levende lijve die zichzelf als Eén met de Geliefde ervoer… Ik hoorde hem de volgende woorden zeggen die een zinsnede uit de bijbel in herinnering riepen: ‘Tot hen sprak ik in gelijkenissen en verhalen, omdat zij niet klaar waren voor het volle begrip. Maar nu zal ik de geheimen van Hemel en Aarde openbaren. Deze geheimen zullen jou de ervaring van vrede binnenleiden die je zoekt, voor jou en de hele wereld.’ Daarop zag ik de hele cursus voor mij uitgespreid.’ Niets is onmogelijk in de wereld van Twyman. Dankzij internet kan Jeshoea zijn tot nu toe geheime leringen wereldwijd verspreiden aan iedereen die oren heeft om te horen. Zijn boodschap is, opvallend genoeg, nog steeds dezelfde. Het koninkrijk van God is niet van deze wereld en heeft daarom ook niets met Haagse politiek te maken: ‘Een eenvoudige liefdevolle blik in de richting van een ander kan meer vrede brengen dan alle regeringen ter wereld. Een hand uitgestrekt naar een ander maakt meer energie vrij dan alle krachtbronnen op deze planeet. We schuiven al onze vroegere oordelen terzijde en kijken naar de wereld met spirituele ogen. We zijn niet geïnteresseerd in resultaten, maar in de vrede die alle begrip te boven gaat.’

Voor nadere informatie over Twymans internetcursussen: www.emissaryoflight.com